Lieve Lotte,
1 september is niet alleen de dag waarop de school terug begint, het was ook de dag waarop je mama en papa mij – uiterst origineel – gevraagd hebben om meter te worden. Lang heb ik niet moeten nadenken, ik blonk de eerste minuut al van trots.
En hoewel ik mij niet aan deze vraag had verwacht, had ik verbazingwekkend snel het beeld voor ogen van eerst speeltuin-uitstapjes, ijsjes eten en later, wanneer je waarschijnlijk 2 koppen groter bent dan mij, shoppingtripjes en fashionadvies (maar voor geruite hemden mag je naar je mama gaan).
In ieder geval, Lotte, ik wil je meter zijn voor de rest van je leven, en hoe spijtig het ook is, dat zal niet enkel gevuld zijn met leuke momenten. Ik wil dat je weet dat ik er ook zal zijn wanneer je kleine verdrietjes en grote vragen hebt, wanneer je je niet goed voelt, als je je een beetje verloren voelt, of gewoon nood hebt aan een luisterend oor.
Ik wil je onvoorwaardelijk begeleiden op weg naar een gelukkig leven, met elke hindernis die we samen tegenkomen, genietend van elke zonnestraal op ons aangezicht, want wat er ook gebeurt, je bent nooit alleen. Je hebt een hele fanclub die aan de zijlijn voor jou supportert bij alles wat je doet!
Nele en Nico, dank je wel om aan mij te denken als meter voor dit brokje geluk. Ik beschouw het als een grote eer en ik zal die taak met veel verantwoordelijkheid op mij nemen.
Lotte, ik wens je veel zon op al je wegen!
dikke knuffel,
meter
